কবিতা

 

কবিতা



"নাৰী"



"মই নাৰী হ'ম"



যেতিয়া মই

মৃত দেউতাক ক'ম,

'পিতাই, বিয়া নাপাতিব ডাঙৰ আয়ে কষ্ট পাব'।


যি দিনা মই

আইৰ প্ৰথম স্বামীক ক'ম,

'তিৰোতা পুতলা নহয়, শোষণ নকৰিব'।


যি সময়ত মই

গাঁৱৰ দাদাসকলক ক'ম,

'কঁকাইহঁত, ককাই-ভনী সমন্ধত আঁচোৰ নানিব'।


যি অৱস্থাত মই

শাহু আইক ক'ম,

'মাই, ছোৱালী জন্ম দিয়াটো পাপ বুলি ৰঙা অঙঠা নিসিচিব'।


যি ক্ষণত মই

স্বামীক ক'ম,

'সিহঁত কেইজনীক পঢ়ালে, আপুনি সুখ পাব'।


যি শোকত

ওচৰ-চুবুৰীয়াক ক'ম,

'তাই কুলক্ষণী নহয়, তাইক মৰম দিলে মৰম পাব'।


ইত্যাদি।

ইত্যাদি।

ইত্যাদি।


দিন-ৰাতি ,আকাশ-পাতাল ভেদ কৰি 

যদি মই ক'ব পাৰো,

প্ৰতিটো পলৰ নুফুটা শব্দ,

সেইদিনাই,

আৰু সেইদিনাই

এগৰাকী নাৰী হ'ম।

হয়,

'মই নাৰী হ'ম'।


নীৰুজা বৰা

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

অনুভৱ

"দৰিদ্ৰতা জীৱনৰ হেঙাৰ স্বৰূপ"          "দৰিদ্ৰতা হেঙাৰ কেতিয়াও হ'ব নোৱাৰে", এই কথাষাৰ সকলোৱে নিজ মুখৰে স্বীকাৰ কৰে বা উদাহৰণৰ সহায়ত বুজাই দিব পাৰে। হয়, এইষাৰ কথা মইয়ো এক মুখে স্বীকাৰ কৰোঁ।       কিন্তু দৈনন্দিন দেখি অহা , আমি আওকাণ কৰা কিছুমান কথাই, আমাক দেখুৱাই দিয়ে যে, দৰিদ্ৰতা, অকৃৎকাৰ্যতা, অসর্বলম্বিতা, গুৰুত্বহীনতাৰ এক কাৰণ । উদাহৰণ স্বৰূপে, আমি ঘৰৰ পৰা যেতিয়া বাহিৰ উলাও, তেতিয়া ৰিক্সা চালক বা ঠেলা চালক সকলক 'তই' বুলি সম্বোধন কৰোঁ। কম সংখ্যকেহে 'তুমি' বা 'আপুনি' বুলি সম্বোধন কৰে।  কিন্তু আপোনাক আপোন মানুহৰ বাহিৰে, এনেকুৱা মানুহৰ দ্বাৰা 'তই' বুলি সম্বোধন কৰাৰ অনুমতি দিবনে? নিশ্চয় নিদিয়ে।এইটো সম্ভৱ হৈছে, আপুনি ৰিক্সা চালক বা ঠেলা চালকৰ তুলনাত ধনী ব্যক্তি। ঠিক সেইদৰে, হোটেলত সুমাই, ৱেটাৰক মতাৰ চাৱনিও মানুহে প্ৰতি বেলেগ। কাৰণ তেওঁলোকো আপোনাতকৈ দুখীয়া।       আমি বাৰু এবাৰ মান ভাবি চাইছোঁ নে, এই সকল আৰ্থিক ভাৱে দুৰ্বল কিন্তু মানসিক ভাৱে তেওঁলোক আমাৰ দৰে একোজন মানুহ। আৱস্থা চাই আমি সৰু বৰ নিৰ্ধাৰণ কৰোঁ। এই কথা আমাৰ মাজত...
Read more

প্ৰবন্ধ

 *বন্ধুত্ব হৈ থাকক জীৱনৰ হাঁহি* #নন্দিনী আলোচনীত প্ৰকাশিত মোৰ এটি পুৰণি লেখা। চাপ মুক্ত জীৱনত বন্ধুত্বৰ ভূমিকা::        চাপ, শব্দই কি নিৰ্দেশ কৰে? ই হেঁচাক নিৰ্দেশ কৰে। যি এটা বস্তুত প্ৰয়োগ কৰিলে, বস্তুটোৰ স্থান বা আকাৰত পৰিৱৰ্তন হয়। বস্তুৰ ক্ষেত্ৰত এই চাপক বল প্ৰয়োগ কৰা বুলিও কোৱা হয়।        কিন্তু মানুহৰ ক্ষেত্ৰত এই চাপ বিভিন্ন ধৰণে হ'ব পাৰে, বস্তুৰ দৰে বল প্ৰয়োগ কৰি স্থান পৰিৱৰ্তন কৰা আৰু আনটো মানসিক চাপ। যাক নিৰাময় কৰাৰ বিশেষ প্ৰয়োজন হৈ উঠিছে।     আজিৰ লেখাটোয়ে মানসিক চাপক নিৰ্দেশ কৰিছে। এটা উদাহৰণ দিবলৈ বিচাৰিছোঁ, বিশ্ব বিখ্যাত ৰাছিয়ান লেখক, টলষ্টয়(Nikolayvince Tolstoy) যেতিয়া প্ৰায় সত্তৰ বছৰীয়া বৃদ্ধ আছিল, তেনে সময়ত  বিশ্ববিখ্যাত ৰাছিয়ান আৰু ছোভিয়েট লেখক, মেক্সিম গৰ্কী (Alexei Maximizing Peshkov Ressov) ৰ বয়স আছিল প্ৰায় ২২বছৰীয়া এজন ডেকা যুৱক। এটা আচৰিত কথা যেতিয়াই গৰ্কীয়ে অকলে টলষ্টয়ৰ মুখা মুখি হয় টলষ্টয়ে এক অদ্ভুত আচৰণ কৰে। বিশ্ব বিখ্যাত সেই লেখক জনক লগ কৰিবলৈ গৈ গৰ্কী সদায় আচৰিত হয়,  সকলোৰে চকুত যিজন বিশ্ব বিখ্যাত...
Read more

কণমানিজনীৰ প্ৰতি আমাৰ দায়িত্ব"

 "কণমানিজনীৰ প্ৰতি আমাৰ দায়িত্ব" (সকলো পিতৃ-মাতৃ আৰু অভিভাৱকৰ হাতত)         আমি  নাৰী। আমি সকলোৱে শৈশৱ, যৌৱন পাৰ কৰি আজি এই পৰ্য্যায়ত আছোঁ। জীৱনৰ এই দুটি ষ্টেপ পাৰ কৰি আহোঁতে আমি প্ৰত্যেকেই পৃথক পৃথক কিছুমান সুবিধা -অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছোঁ।         আমি সকলোৱে নিজৰ বিষয়ে জ্ঞাত যে আমি কি ধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিলোঁ। যেনে ধৰক, টিউচন ছাৰৰ বেয়া দৃষ্টি, ওচৰৰ খুড়া,দাদা সকলৰ পৰা বেয়া ইংগিত বা বেয়া স্পৰ্শ(bad touch), ঘৰলৈ অহা দেউতাৰ বন্ধু জনৰ পৰা মৰম কৰাৰ চলেৰে আমাৰ গোপন ঠাইত স্পৰ্শ আদি। এইবোৰত আমাৰ কিছুমান বান্ধৱীয়ে প্ৰতিবাদ কৰি মাত মাতিছিল, কিন্তু মোৰ বিশ্বাস শতকৰা ৭৫ ভাগেই লুকুৱাই থৈছিল।মানে লুকুৱাবলৈ বাধ্য হৈছিল।কাৰণ বিভিন্ন আছিল, কিছুমানে ভাবিছিল এইয়া কথা ঘৰত ক'বলৈ লাজ লাগে, কিছুমানৰ ভয় লাগে,কিছুমানৰ আকৌ তেনেকুৱা পৰিৱেশ ৰ অভাৱ আছিল যে তেওঁ কাৰোবাক ক'ব পাৰে। এইদৰেই আমি মনতে সকলো গোপন কৰি,নিজৰ খঙ,ক্ষোভক দমন কৰি, সেই দুষ্ট বা নীচ মানসিকতাক প্ৰশ্ৰয় দি আহিলোঁ। আমিয়ে তেওঁলোকক আমাৰ দৰে আন সকলৰ লগত এই একে কাম কৰিবলৈ উৎসাহ দিলোঁ।     ...
Read more