মিনিটৰ গল্প

 মিনিটৰ গল্প


"ভেজাল "

    

     পৰীৰ বিয়ালৈ মাজত মাত্ৰ দুদিন আছে। প্ৰায়খিনি কাম সম্পূৰ্ণ হৈছেই। দেউতাক নথকা ঘৰখনত তায়েই সকলোখিনি দায়িত্ব মূৰ পাাতি লৈছে।পাছত কিবা ভেজাল লাগে বুলি ভিডিঅ' আৰু ফটো তোলা ল'ৰাজনক প্ৰায় দুমাহৰ আগতেই কৈ ৰাখিছে।মাজে মাজে মনত পেলাইহে দিয়েগৈ।ল'ৰাজনে হাঁহে আৰু কয়,"একো চিন্তা নকৰিবা ভন্তি তুমি বিয়াৰ বাকি থকা যোগাৰসমূহ কৰাগৈ"।

আচলতে ভনীয়েকজনীৰ উৎপাততহে তাই এই ব্যৱস্থাটো কৰিছে।মাকেে কয়,"হ'ব দে মাজনী বিয়া এবাৰহে হ'বি অলপ চখ কৰছোন"।

ভনীয়েকজনীৰ এটাই চিন্তা বায়েকৰ কন্যাদান কোনে কৰিব? মাক আৰু পৰীয়ে তাইক বুজাই,"হেৰৌ কিয় চিন্তা কৰিছ,খুড়াৰহঁত নাই জানো,সৰুৰে পৰা বায়েৰক কম মৰম কৰে নে?এতিয়া সিহঁতক একো ক'বই নালাগে নিজেই আহি কন্যাদান কৰিব"।

  ভনীয়েকে কয়,"বাৰু মাই আৰু বাই,  সময়ত ভেজাল নলগাবিহঁত।দেউতাই পঢ়াইশুনাই খুড়াহতঁক ডাঙৰ অফিচাৰ কৰিলে,দেউতাৰ মৃত্যুৰ পাছতে আমাক তেওঁলোকে সজা ঘৰত থাকিবলৈ নিদি ওচৰৰ মাটিখিনি দেখুৱাই দিলে,বায়ে সেইয়া কোম্পানীৰ চাকৰি কৰি লোন লৈ কম কষ্টৰে এইঘৰটো সজা নাই কিন্তু ! সময়ত ভেজাল লগা আগতেই সুধিবিহঁত" ।  ভনীয়েকৰ কথাত পৰী আৰু মাকে কাণ নিদিয়ে।তাই সৰু ছোৱালী,একো নুবুজে।

     অৱশেষত পৰীৰ বিয়াৰ দিনটো আহি পালে।গুৱামুৰিৰ বঁটাটো হাতত লৈ থকা পৰীক ভিডিঅ' ৰেকৰ্ডিং কৰা ল'ৰাজনে কৈছে ,"ভন্টি মন মাৰি থাকিলে ফটো বেয়া হ'ব, বিয়াখন ভালকৈ পাৰ হ'ব একো ভেজাল নহয়।"

তাই সামান্য হঁহাৰ দৰে কৰি ক'লে ,"দাদা আপুনি কিবা খালে নে?"

ল'ৰাজনে ক'লে,"খালো, খালো,তুমি একো চিন্তা নকৰিবা"।


  অৱশেষত দৰা আহি পদূলিৰ মূৰ পালে । দৰাক আদৰিবলৈ মাক সাজু হ'ল।ওচৰৰ খুড়ীয়েক দুজনীও সাজি-কাচি আহি মাকক শুধিলে, "বাইদেউ হ'ল নে?"

মাকে খুড়ীয়েকহতঁক ক'লে,"দৰা আদৰিবলৈ খুড়াক কেইটা ক'লৈ গ'ল নো ,কন্যাদান কোনটোৱে দিয়ে বা?"

  মাকে কোনোবাজনক দিবলাগে বুলি ক'লে,আনজনে বেয়া পাই বুলি  নিদিৰ্ষ্টকৈ দেখুৱাই নিদিলে।। কিন্তু মাকক আচৰিত কৰি খুড়ীয়েকহঁতে কৈ উঠিল,  "এইবোৰত আমাৰ এওঁলোকক নলগাব দেই বাইদেউ, আমাৰ এওঁলোক এনেও অসুখীয়া ,আপুনি আগতেই বেলেগ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে !"  তেওঁলোকৰ কথা শুনি মাকৰ মুৰত সৰগ পৰা দি পৰিল।

  ইফালে দৰা আহি কলৰ তল পালে । ভিতৰৰ পৰা কোনো ওলাই নোযোৱা দেখি ,ভিডিঅ' ৰেকৰ্ডিং  কৰাজন ভিতৰলৈ আহি সুধিছেহি,"কি হ'ল কিবা ভেজাল লাগিছে নেকি?"

  ওচৰত থকা তামোল কাটিবলৈ অহা অবনী বায়ে চিঞৰিয়ে ক'লে,"অ খা জা,খা ভীমকলটো এতিয়াহে,কন্যাদান কৰা মানুহেই নাই।"

ল'ৰাজনৰ বুজিবলৈ বাকি নাথাকিল।। লগে লগে কেমেৰাটো তেওঁৰ সহযোগী ল'ৰাটোৰ হাতত দি ,

"অ' খুড়ী ধূতি এখন দিয়ক বেগে" বুলি পৰীৰ মাকক চিঞৰিলে।

দৰা আদৰাৰ পৰা কন্যাদানলৈকে আটাইখিনি কাম ল'ৰাটোৱেই কৰিলে।শেষত পৰীক কোলাত তুলি দৰাৰ গাড়ীত বহোৱালে।

ভনীয়েকে তেতিয়াহে হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে,

"ভেজালটো যেনিবা মৰিল"।


©নীৰুজা বৰা

নগাঁও

২৭/৫/২০২১


(গল্পটো তিনিবছৰৰ আগতেই লিখা, বান্ধৱী এগৰাকীৰ জীৱনৰ কথাৰে)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

অনুভৱ

"দৰিদ্ৰতা জীৱনৰ হেঙাৰ স্বৰূপ"          "দৰিদ্ৰতা হেঙাৰ কেতিয়াও হ'ব নোৱাৰে", এই কথাষাৰ সকলোৱে নিজ মুখৰে স্বীকাৰ কৰে বা উদাহৰণৰ সহায়ত বুজাই দিব পাৰে। হয়, এইষাৰ কথা মইয়ো এক মুখে স্বীকাৰ কৰোঁ।       কিন্তু দৈনন্দিন দেখি অহা , আমি আওকাণ কৰা কিছুমান কথাই, আমাক দেখুৱাই দিয়ে যে, দৰিদ্ৰতা, অকৃৎকাৰ্যতা, অসর্বলম্বিতা, গুৰুত্বহীনতাৰ এক কাৰণ । উদাহৰণ স্বৰূপে, আমি ঘৰৰ পৰা যেতিয়া বাহিৰ উলাও, তেতিয়া ৰিক্সা চালক বা ঠেলা চালক সকলক 'তই' বুলি সম্বোধন কৰোঁ। কম সংখ্যকেহে 'তুমি' বা 'আপুনি' বুলি সম্বোধন কৰে।  কিন্তু আপোনাক আপোন মানুহৰ বাহিৰে, এনেকুৱা মানুহৰ দ্বাৰা 'তই' বুলি সম্বোধন কৰাৰ অনুমতি দিবনে? নিশ্চয় নিদিয়ে।এইটো সম্ভৱ হৈছে, আপুনি ৰিক্সা চালক বা ঠেলা চালকৰ তুলনাত ধনী ব্যক্তি। ঠিক সেইদৰে, হোটেলত সুমাই, ৱেটাৰক মতাৰ চাৱনিও মানুহে প্ৰতি বেলেগ। কাৰণ তেওঁলোকো আপোনাতকৈ দুখীয়া।       আমি বাৰু এবাৰ মান ভাবি চাইছোঁ নে, এই সকল আৰ্থিক ভাৱে দুৰ্বল কিন্তু মানসিক ভাৱে তেওঁলোক আমাৰ দৰে একোজন মানুহ। আৱস্থা চাই আমি সৰু বৰ নিৰ্ধাৰণ কৰোঁ। এই কথা আমাৰ মাজত...
Read more

প্ৰবন্ধ

 *বন্ধুত্ব হৈ থাকক জীৱনৰ হাঁহি* #নন্দিনী আলোচনীত প্ৰকাশিত মোৰ এটি পুৰণি লেখা। চাপ মুক্ত জীৱনত বন্ধুত্বৰ ভূমিকা::        চাপ, শব্দই কি নিৰ্দেশ কৰে? ই হেঁচাক নিৰ্দেশ কৰে। যি এটা বস্তুত প্ৰয়োগ কৰিলে, বস্তুটোৰ স্থান বা আকাৰত পৰিৱৰ্তন হয়। বস্তুৰ ক্ষেত্ৰত এই চাপক বল প্ৰয়োগ কৰা বুলিও কোৱা হয়।        কিন্তু মানুহৰ ক্ষেত্ৰত এই চাপ বিভিন্ন ধৰণে হ'ব পাৰে, বস্তুৰ দৰে বল প্ৰয়োগ কৰি স্থান পৰিৱৰ্তন কৰা আৰু আনটো মানসিক চাপ। যাক নিৰাময় কৰাৰ বিশেষ প্ৰয়োজন হৈ উঠিছে।     আজিৰ লেখাটোয়ে মানসিক চাপক নিৰ্দেশ কৰিছে। এটা উদাহৰণ দিবলৈ বিচাৰিছোঁ, বিশ্ব বিখ্যাত ৰাছিয়ান লেখক, টলষ্টয়(Nikolayvince Tolstoy) যেতিয়া প্ৰায় সত্তৰ বছৰীয়া বৃদ্ধ আছিল, তেনে সময়ত  বিশ্ববিখ্যাত ৰাছিয়ান আৰু ছোভিয়েট লেখক, মেক্সিম গৰ্কী (Alexei Maximizing Peshkov Ressov) ৰ বয়স আছিল প্ৰায় ২২বছৰীয়া এজন ডেকা যুৱক। এটা আচৰিত কথা যেতিয়াই গৰ্কীয়ে অকলে টলষ্টয়ৰ মুখা মুখি হয় টলষ্টয়ে এক অদ্ভুত আচৰণ কৰে। বিশ্ব বিখ্যাত সেই লেখক জনক লগ কৰিবলৈ গৈ গৰ্কী সদায় আচৰিত হয়,  সকলোৰে চকুত যিজন বিশ্ব বিখ্যাত...
Read more

কণমানিজনীৰ প্ৰতি আমাৰ দায়িত্ব"

 "কণমানিজনীৰ প্ৰতি আমাৰ দায়িত্ব" (সকলো পিতৃ-মাতৃ আৰু অভিভাৱকৰ হাতত)         আমি  নাৰী। আমি সকলোৱে শৈশৱ, যৌৱন পাৰ কৰি আজি এই পৰ্য্যায়ত আছোঁ। জীৱনৰ এই দুটি ষ্টেপ পাৰ কৰি আহোঁতে আমি প্ৰত্যেকেই পৃথক পৃথক কিছুমান সুবিধা -অসুবিধাৰ সন্মুখীন হৈ আহিছোঁ।         আমি সকলোৱে নিজৰ বিষয়ে জ্ঞাত যে আমি কি ধৰণৰ সমস্যাৰ সন্মুখীন হৈছিলোঁ। যেনে ধৰক, টিউচন ছাৰৰ বেয়া দৃষ্টি, ওচৰৰ খুড়া,দাদা সকলৰ পৰা বেয়া ইংগিত বা বেয়া স্পৰ্শ(bad touch), ঘৰলৈ অহা দেউতাৰ বন্ধু জনৰ পৰা মৰম কৰাৰ চলেৰে আমাৰ গোপন ঠাইত স্পৰ্শ আদি। এইবোৰত আমাৰ কিছুমান বান্ধৱীয়ে প্ৰতিবাদ কৰি মাত মাতিছিল, কিন্তু মোৰ বিশ্বাস শতকৰা ৭৫ ভাগেই লুকুৱাই থৈছিল।মানে লুকুৱাবলৈ বাধ্য হৈছিল।কাৰণ বিভিন্ন আছিল, কিছুমানে ভাবিছিল এইয়া কথা ঘৰত ক'বলৈ লাজ লাগে, কিছুমানৰ ভয় লাগে,কিছুমানৰ আকৌ তেনেকুৱা পৰিৱেশ ৰ অভাৱ আছিল যে তেওঁ কাৰোবাক ক'ব পাৰে। এইদৰেই আমি মনতে সকলো গোপন কৰি,নিজৰ খঙ,ক্ষোভক দমন কৰি, সেই দুষ্ট বা নীচ মানসিকতাক প্ৰশ্ৰয় দি আহিলোঁ। আমিয়ে তেওঁলোকক আমাৰ দৰে আন সকলৰ লগত এই একে কাম কৰিবলৈ উৎসাহ দিলোঁ।     ...
Read more